Van de voorganger…

Van de voorganger…

 “In Psalm 25:1 staat: “Tot U, Here, hef ik mijn ziel op.”

Je ziel opheffen… Dat zegt niemand meer. Alleen in de Bijbel kom je het tegen. En als je het in zijn verband leest, heeft het alles te maken met bidden.

Bidden, dat is je ziel opheffen…

Als je bidt, vouw je je handen en sluit je de ogen. Hoe vaak zei mijn moeder dat vroeger niet tegen mij: ‘Handen samen, ogen dicht.’ Je mocht niets vasthouden en nergens naar kijken.

In die uitdrukking ‘je ziel opheffen’ zit zoiets van het verlaten van al onze dagelijkse beslommeringen. Op de commerciële televisie zeggen ze vaak, als het programma door reclame wordt onderbroken: ‘Wij gaan er even tussenuit.’ Dat is ook het geval als je bidt. Ik hef mijn ziel op… Je gaat er tussenuit. Handen samen, alles loslaten. Ogen dicht, nergens meer aandacht voor.

Wat kan het leven je in beslag nemen. je kunt zo opgaan in allerlei dingen – goede en minder goede – dat je aan bidden niet toekomt. Daarom heffen wij onze ziel op. Er zit iets in van: er ook de nodige moeite voor doen. Je dwingt jezelf ertoe, je tilt als het ware je ziel op en strekt je heel bewust naar God uit. Het doet mij denken aan Daniël, die zich op vaste tijden terugtrok. Even geen afspraken, even geen staatszaken, even de deur dicht, even alleen met God: ‘Tot U Here, hef ik mijn ziel op.’

Daniël deed het.

Jezus deed het.

Even geen preken, geen genezingen, geen aandacht voor de schare, maar wel voor God.

Naast de bewuste keuze die deze uitdrukking in zich heeft  – zo u wilt, ook een stuk worsteling – getuigt het ook van een diep verlangen: in de Bijbel staat dat een dagloner zijn ziel opheft naar zijn loon (Deut.24:15). Hij zit er dringend om verlegen. Hij kan niet zonder…

Zo is het als ik mijn ziel ophef… Waarom… waarom al die moeite? Waarom altijd weer handen samen, ogen dicht? Waarom even niets vasthouden, alleen aan Hem denken, nergens aandacht voor hebben, alleen voor Hem…??

Omdat ik niet zonder Hem kan! Ik zit dringend om Hem verlegen.

Tot U, Here, hef ik mijn ziel op.

Op zo’n moment steken wij niet de handen uit de mouwen. Op zo’n moment ontsnapt er veel aan onze aandacht.

Verloren tijd? Echt niet! (lees ook eens: Lucas 18:18-27)

Gebed: “Here, wat is het goed om er af en toe tussenuit te gaan. Om de stilte en Uw aangezicht op te zoeken. Vader, ik wil dat vaker gaan doen, want ik krijg er zo veel voor terug. Geef dat ik ervoor kies om U vaker op te zoeken. Amen.”